Trauma healing

Trauma tast – voor langere of kortere tijd – ons basisgevoel van vertrouwen en veiligheid aan. Hierdoor verandert de relatie van het Zelf met de buitenwereld.
Kenmerk van een traumatische ervaring is dat we ons overweldigd en hulpeloos voelen: we verliezen ons gevoel van ‘Agency’ (Zelf-macht: ons vermogen om zelf in onze kracht te staan.) Traumatische gebeurtenissen worden door stress-hormonen opgeslagen in een specifiek deel van het geheugen, diep in het brein. Er kunnen beelden zijn en/of ‘bevroren’ gevoelens in het lichaam, maar de neo-cortex -het ‘denkende brein’- is er niet bij betrokken. Zo kan iemand die slachtoffer van een overval is steeds losse beelden daarvan terugzien, de dranklucht van de overvaller ruiken of de greep van zijn hand op haar keel nog steeds voelen.
Doordat de neo-cortex niet bij de traumatische ervaring betrokken was helpt het niet om het gebeurde te analyseren of erover te praten. Er veel over praten kan zelfs negatief doorwerken: erover praten roept vaak heftige emoties op, waardoor de persoon als het ware terugschiet in de tijd en de traumatische gebeurtenis opnieuw doormaakt.

Het helen van trauma vereist twee belangrijke stappen:

1. Het creëren van een gevoel van veiligheid in de therapeutische relatie. Van daaruit kan gewerkt worden aan uitbreiding van het gevoel van basisveiligheid.
2. Een weg vinden om het emotionele aspect van de traumatische gebeurtenis onder woorden te brengen. Hiermee wordt een bedding gecreëerd voor de gevoelens van woede, diep verdriet, en acceptatie dat het gebeurde niet ongedaan gemaakt kan worden. De geschiedenis kan niet herschreven worden. We kunnen niet rouwen als we nog bevroren zijn in de gevoelens rondom het trauma. En rouwen moet.

(Bron: Center for Intentional Living; Alexis Johnson, PhD)

	focusing	hands on healing